Veranderen: dokters (e.a.) meekrijgen

Veranderen, vooral als het al langer ingeslepen gedrag betreft, is niet menselijk. Ander gezegd: niets in on-menselijker dan veranderen. Ja, evolueren: dáár zijn we als mensenras enorm goed in. Maar dat gaat vaak the hard way, middels een natuurlijke uitwas van de zwakken, de niet-aagepasten en dergelijke. Maar indien je als zorgmanager of -bestuurder een verandering wilt doorvoeren (lees: op korte termijn een goed gecontroleerde en geborgde evolutie wilt laten plaatsvinden), wil je liever niet de harde weg bewandelen. Ook wil je liever zoveel mogelijk mensen aan boord houden. Praktijkervaring en onderzoek laten zien dat wanneer je veranderingen ambieert die er toe doen, te maken krijgt met artsen. Als domeinexperts én -verantwoordelijken van het geneeskundige proces hebben zij een grote stem in wat in en rondom het primaire proces gebeurt, vanzelfsprekend. En dat geldt dus ook voor veranderingen en verbeterprocessen. Dit verloopt niet altijd soepel, hoor en zie ik vaak. Hoe komt dat en hoe kan dat anders?

Artsen zijn opgeleid om tot soms in het

Zorg-beter-maken? Begin met effectief vergaderen…

Er wordt – ook in de zorg – ontzettend veel vergaderd. Prima, maar alleen als er dan ook nog eens echt wat gebeurt, goede resultaten worden geboekt, de juiste afspraken worden gemaakt, die ook nog eens worden nagekomen. Om verbeteringen te realiseren is dit uiterst lastig, vooral omdat deze trajecten juist goede onderlinge afstemming vereisen. Ieder verbetertraject kan m.i. niet starten zonder dat er eerst afspraken zijn gemaakt over wijze van communiceren. En dan bedoel ik niet hele dagen communicatietraining op de hei, maar eenvoudige, vaak voor de hand liggende zaken. Simpel en doeltreffend: het effect is vaak

Eureka: marktwerking werkt echt! (Of wist ik dat stiekum al…)

Marktwerking werkt, zo heb ik ondervonden. Eureka, het is dus waar! Ik ben – partner van een – patiënt en heb aan den lijve ondervonden hoe het is om loyaliteit te voelen als het om zorgverleners gaat. De lessen van Fred Lee, members-only-dogmata zoals PlaneTree, nationwide mologgen als NHS Dignity program en

Kookboek voor Waardige Zorg…

[ditmaal niet vertaald - WK].

The Dignity Challenge

High quality care services that respect people’s dignity should:

1. have a zero tolerance of all forms of abuse.
2. support people with the same respect you would want for yourself or a member of your family.
3. treat each person as an individual by offering a personalised service.
4. enable people to maintain the maximum possible level of independence, choice and control.
5. listen and support people to express their needs and wants.
6. respect people’s right to privacy.
7. ensure people feel able to complain without fear of retribution.
8. engage with family members and carers as care partners.
9. assist people to maintain confidence and a positive self-esteem.
10. act to alleviate people’s loneliness and isolation.

Bron: zie links in bovenstaande dignity waarden.

Alles voor de patient! Of voor de manager…?

Veel zorgbestuurders en -managers vragen zich af hoe zij hun medewerkers net ‘dat beetje extra’ laten doen. Sommige managers presteren het daadwerkelijk dat hun mensen die extra uurtjes doorwerken of net wat meer inzet geven. Goed voorbeeldgedrag, enthousiasme, goede coaching, gepassioneerdheid, vriendelijkheid of andere kwaliteiten doen dat. Maar hoe zit dat in de zorg? Managers staan toch vaak ver van de werkvloer… Misschien is het in onze branche toch anders en doen we ‘het’ allemaal voor-de-patient. Veel zorgverleners zijn immers ook dit vak ingegaan omwille van goed-doen en mensen-helpen/beter-maken. Dat is geen geheim. Maar dit lijnt niet met